by: El niño de las pinturas

Δευτέρα, 11 Ιουλίου 2011

Φόρος τιμής

Για αρχίστε να ενσαρκώνεστε μπροστά μου
ένα ένα τα κεφαλάκια που με περιδιαβαίνετε περιστασιακά!
Πνίχτε με σε δρόμους γεμάτους αλκοόλ
ή καρφιτσώστε τη μνήμη μου σε φτερά πεταλούδας!
Επιλογή σας είναι.
Άλλωστε ξέρω να ξεχωρίζω την απουσία
από την απούσα παρουσία!

Περιστασιακό και άτεχνα πλεγμένο,
όμως με στόχο την απόδοση φόρου τιμής στη μνήμη! ;)

3 σχόλια:

  1. κι όμως....
    να που αυτοχαραχτηκες στα φτερά ενός ποιήματος
    που ξέρει το Περιστασιακό να μετουσιώνει σε Μονιμο!!!


    Φιλί που τρέμει μπρος στη φθορά του κι όμως αντεχει να..χαρίζεται!...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Η αλήθεια είναι ότι δε ξέρω αν αυτό -γενικά η γραφή μου- είναι ποίηση..,αλλά χαίρομαι για το σχόλιο, γιατί βλέπω ότι κάποιοι έχουν την ποιητική διαδικασία στο μυαλό τους σαν κάτι πιο εκτενές,ίσως ακαλαίσθητο μερικές φορές και ρακένδυτο..
    Μπορεί και να προτρέχω..

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Προτρέχει όποιος με παιδική διαίσθηση μπορεί να προφητέψει ... και τα λάθη εκεί μειώνονται δυναμικά...

    Ποιηση είναι καθε λέξη που γραφεται..
    αρκεί να λατρεύεις το Λόγο, σαν απεικόνιση της Επεξεργασμένης Σκέψης..

    Σε φιλω...

    ΑπάντησηΔιαγραφή